Stichting Onzichtbaar Ziek
Stichting die op een positieve manier streeft naar meer begrip/kennis rondom ziektes en beperkingen

Maarten * Psychisch ziek

Hallo. Ik ben onzichtbaar ziek en wil graag mijn verhaal doen. Ik ben psychisch ziek, zo heb ik PTSS, DIS, OCD, Bing eating disorder en angst- en paniekstoornis, persoonlijkheidsstoornis NAO en tot slot steeds terugkerende depressies.

 

Ik woon daarom sinds kort weer in een psychiatrisch ziekenhuis, maar doe er van alles aan om hier een leven op te bouwen. Ik probeer nu een dagstructuur te krijgen van vier keer per week zwemmen, vier dagen per week sporten en verder aan yoga te doen en veel te lezen. Ik wil namelijk ooit mensen gaan helpen met hun gewicht onder controle te houden of krijgen. En ze coachen met een gezondere levensstijl.

Dit hoop ik hier op het terrein te mogen gaan doen. Misschien krijg ik er hier wel een kamertje voor twee keer per week vier uur of zo. Maar ik wil niet alleen mensen uit de GGZ helpen maar misschien ook wel mensen die werkeloos zijn en op zoek naar een baan. Om meer power te krijgen en zelfverzekerder te worden. Daarom lees ik veel om slimmer te worden.

Maar voor nu dissocieer ik iedere dag meerdere malen. Hier moet ik vaak bij geholpen worden om er weer uit te komen. Als kind heb ik dissociëren aangeleerd tijdens het misbruik en de martelingen door ergens anders te zijn dan waar ik was. Nu ben ik eigenlijk bijna altijd terug in het misbruik-gebeuren.

Dit maakt mij bang om naar buiten te gaan. Mijn boodschappen doen is bijvoorbeeld een groot probleem. Ik doe ze wel maar meestal met mijn moeder of met de verpleging. Vrienden heb ik niet veel. Hoewel, ik heb er wel veel, zeker als ik mijn familie meetel. Maar het is bijna onmogelijk om mensen te vinden om gewoon even een spelletje mee te doen. Of uit te nodigen voor het eten. Dat soort vrienden heb ik er maar één van.   

Nu krijg ik een curator en iemand die ik zelf uitgekozen heb. Hij is ook zorgverlener van mij geweest voordat ik hier ging wonen. Van hem mag ik van mijn eigen spaargeld een hulphond kopen. Ik koop een koningspoedel. Die vind ik mooi en lief en zijn gewoon super geschikt.

Waar ik vooral tegen aanloop is dat veel mensen mij aardig vinden maar niemand ooit langskomt, omdat ik toch anders reageer en vaak verward ben. Ik mis heel erg een vriendengroep. Die samen leuke dingen doet. Ik heb wel in een homo-kring gezeten maar ik verhuisde en heb nog wel met één iemand contact uit die kring maar die woont te ver weg om elkaar te zien. Dus dat blijft meestal bij eens per jaar. 

Ook mis ik het hebben van collega’s en bijvoorbeeld de andere ouders van schoolgaande kinderen en een partner. Waardoor ik ook weinig mensen ontmoet. Ik ga wel in januari naar de solo maaltijd van de kerk maar ik weet niet zeker of ik dat wel durf.  

Ik wil niet klagen maar een positief stukje over wat ik nog wel kan en doe. Al woon ik in een psychiatrisch ziekenhuis en ben ik eenzaam.