Stichting die op een positieve manier streeft naar meer begrip/kennis rondom ziektes en beperkingen

Die eerste stap...

door Suzan

Mijn wereldje is eigenlijk best wel klein geworden en dus is het tijd om hier iets aan te doen. Op dit moment ben ik deels afgekeurd en mag niet verder opbouwen. Voor nu probeer ik in plaats van me hier druk om te maken, maar eens te kijken wat voor mogelijkheden dit mij biedt om weer mijn eigen leventje op te bouwen. Ik merk dat ik mij erbij neer begin te leggen en begin te ervaren dat er meer is.

Het trainen doet me goed, ik geniet ervan, maar vind het soms ook een behoorlijke confrontatie met mezelf.
 Zodoende tijd om ook eens verder dan dat te kijken en iets te vinden dat niet confronteert en me gewoon lekker de afleiding geeft die ik momenteel zo nodig heb.

Een tijdje geleden ben ik mee geweest naar een concert van een koor en dit vond ik erg leuk, deed me herinneren aan het koor waar ik vroeger gezongen heb en wat voor alle makkes een leuke bezigheid was. Tijd dus om eens te kijken wat er hier in de buurt is. Ik heb eens gegoogled, ben op een koor in de buurt uitgekomen en heb een mail gestuurd.

Gistermiddag werd ik gebeld en hebben we er even over gesproken, ik mocht wel eens komen kijken en gisteravond ook wel gelijk....Tja, dan bekroop me ineens die koudwatervrees.. Hoe zou het daar zijn, ik ken er niemand, ga ik het leuk vinden? Gewoon maar de stoute schoenen aangetrokken en gegaan.

Weet je, het is me 200 procent meegevallen! Iedereen stelde zich voor, ik werd onder de hoede van iemand genomen en kon gewoon met de repetitie meedoen. Heerlijke nummers als A Winters tale van Queen, California Dreamin en een nummer uit Hair hebben we gezongen. Gelukkig val je niet zo op als je meezingt, want die partijen kunnen best verwarrend zijn.

Weet je, ik genoot! Het voelde warm en gezellig, ging even niet om wat ik heb, maar om wie ik ben.
Even weg uit mijn gedachten om alles wat er verder speelt en de onzekerheid die mijn lijf me kan geven.

Vandaag dan ontzettend moe, maar heel voldaan. Na het werk mezelf op de bank geïnstalleerd en rust gegund. Morgen ben ik weer vrij.
Ik heb weer een stapje gezet en al vond ik het heel griezelig om in mijn eentje iets nieuws op te gaan zoeken. Het gaf me heel veel voldoening en ik ga proberen of ik dit voort kan zetten.

Genieten en een normaler leventje. Wat heerlijk!