Stichting die op een positieve manier streeft naar meer begrip/kennis rondom ziektes en beperkingen

Druk, drukker, drukst

door Romy

Waar is mijn inspiratie gebleven? De weken vliegen zo erg dat het voelt alsof ik vergeet te leven, ik ga maar door en door. Druk met school en druk met werken, eigenlijk druk met alles. Het lijkt wel of iedereen aan mij loopt te trekken, waardoor ik de tijd gewoon vergeet. 

Eigenlijk gaat het heel goed hoor, ik doe alles wat ik wil doen. Natuurlijk zou ik zoveel meer willen doen … Ik doe al deze dingen tegen een heel hoge prijs. Ik ben zo moe. Gelukkig komt de meivakantie eraan, waardoor ik even rust kan hebben. Alleen staat de vakantie alweer bijna helemaal vol met dingen die ik moet doen. Een gekke wereld, hè?

Ik merk dat ik heel snel moe ben van kleine dingen en dat ik mijzelf echt vooruit moet slepen. Sommige dagen gaan goed hoor maar op sommige voel ik mij echt belabberd. Dit terwijl iedereen (inclusief ikzelf) denkt dat het zo goed gaat, want niemand hoort mij eigenlijk. Soms is het fijn dat mensen denken dat het goed gaat, want zo ontwijk je veel vragen. Het is ook lastig, want soms lukken sommige dingen gewoon niet. Ik denk dat veel mensen dit wel herkennen. Vaak schaam ik mij daar ook voor, want ik zou zo graag even geen last willen zijn. Gewoon even Romy zonder al dat gezeur eromheen. Of klinkt dat heel cliché?

Nu ik de laatste drie maanden voor de zomervakantie inga, ben ik wel blij en gemotiveerd. Want na deze drie maanden heb ik vakantie en ga ik naar Kenia, waar ik echt kan relaxen voor mijn gevoel. Ik heb er zo lang naartoe geleefd dat het als een geruststelling gaat voelen als ik er eindelijk ben. Ik hoop dat ik dan weer een tijdje door kan, om mijn examens te maken. Het is nog een heel drukke periode op school, dus even doorbikkelen maar. Verder ben ik ook nog druk bezig geweest met mijn eigen site en de eerste blog over Kenia (http://kleinegeluksmomentjes.nl/because-sometimes-two-homes-are-better-than-one/ ) , waar ik natuurlijk erg trots op ben maar wat wel weer een hoop tijd en energie gekost heeft. Misschien wel weer te veel.

Antwoord
Hoe zou het zijn om een dag vol energie te beginnen? Deze vraag stel ik mijzelf dagelijks, ik weet het antwoord niet. Hoe leg ik aan iemand uit dat ik, ondanks dat je niks aan mij ziet, toch echt van binnen fysiek snel/altijd uitgeput ben. Zo lastig voor mij maar ook zeker voor anderen. Ik hoop ooit antwoord op deze vraag te krijgen, alleen ben ik bang dat dat nooit zal gebeuren.

Maar ondanks mijn klagen is alles zeker mijn energie waard, het is alleen de kunst om alles nog wat meer te doseren. Ik weet niet of iemand hetzelfde gevoel heeft? Het steeds maar doorgaan waardoor het leven eigenlijk niet makkelijker wordt? Ik hoop deze aankomende periode wat meer rust te kunnen pakken zodat ik wat meer van het zonnetje kan genieten! Deze quote past daar perfect bij:

“When pain or exhaustion brings you down, don't be silly, don't close your eyes and cry, you just might be in the best position to see the sun shine.”