Stichting die op een positieve manier streeft naar meer begrip/kennis rondom ziektes en beperkingen

Armoede en geluk

Door Romy

Nu het nieuwe jaar weer begonnen is en de drukke gezellige tijd voorbij is, wil ik eigenlijk mijn column hebben over armoede en geluk. Na deze drukke feestmaand denk ik dat er wel weer het besef mag en kan komen hoe goed we het eigenlijk hebben. Mijn hoofdvraag van deze column is dan ook: 'Is geld nou echt zo belangrijk?’. Ik ben een maand in Kenia geweest en heb in een kindertehuis geleefd met kinderen die zonder het kindertehuis straatkinderen waren geweest. Ik heb veel geleerd wat ik graag wil delen.

Wat is armoede nou eigenlijk? Volgens de woordenboeken betekent armoede ‘situatie dat iemand te weinig heeft om van te leven’. Oké. Om er even wat cijfers bij te halen, is de kindersterfte in Nederland 3,7 procent en in Kenia zelfs 40,7 procent. In Nederland beschikt 100 procent over behoorlijk sanitair terwijl dit in Kenia 29,6 procent is. 10 procent van de Keniaanse kinderen werken als kinderarbeider. Ik schrik altijd van dit soort cijfers.

Dit betekent niet dat iedereen in Nederland het zo goed heeft, nee er zijn ook minder goede gevallen helaas. Maar wat is goed leven? Is dit een berg met cadeautjes hebben met kerst of gewoon 3 keer op een dag een maaltijd hebben? Is het een mooi groot huis willen hebben of blij zijn met je kleine knusse huisje. Natuurlijk snap ik dat er mensen in Nederland zijn die bij de voedselbank aan moeten kloppen, maar dan besef ik me meteen weer dat wij in Nederland deze mensen wel kunnen ondersteunen wat in andere landen gewoon niet gaat. Om Kenia weer als voorbeeld te nemen: er zijn geen voedselbanken, leningen voor huizen of premies. De mensen worden dus arm geboren en dit zal niet kunnen veranderen omdat er geen hulp is. Ik denk dan ook dat goed leven vooral bestaat uit blij zijn met wat je hebt, ongeacht of dit veel of weinig is.

Zeuren
Ik ben flink geschrokken toen ik 2 kinderen van rond de 4 en 6 papier zag eten in Kenia. Meteen hoorde ik mijzelf tegen mijn moeder in Nederland zeggen dat ik niet de bruin met witte koekjes wilde maar de witte met bruine koekjes. Is dit nou echt een verschil? Loop ik nou gewoon te zeuren over koekjes terwijl deze kinderen nog geen eens fatsoenlijk eten hebben en maar moeten afwachten totdat ze weer wat krijgen. Is de kleur van mijn koekjes dan echt zo erg? Echt? Deze kinderen werden blij met alles, ook al was het een banaan of een kale boterham, ze hadden voor deze dag een volle buik voor het slapen gaan.

Als ik de kinderen in het kindertehuis zag spelen met fietsbanden of een bal van plastic zakjes werd ik spontaan blij, gewoon omdat zij ook blij waren. Ik werd blij als ze met een lepel voor mij aankwamen, terwijl ik net alles afgezocht had. Ook werd ik blij als ik naar beneden kwam en ik helemaal plat geknuffeld werd. Misschien wel het leukste was wanneer de stroom uitviel. Mensen in Nederland zijn dan in volle paniek van hoe laad ik mijn telefoon/tablet nou op? Heb ik ook wel even aan moeten wennen hoor, maar in Kenia gebeurt het heel vaak. Als dit gebeurde, dan werden de zaklampen gepakt en werden er ouderwets spelletjes gedaan, wat hadden we een plezier. Gewoon de kleine dingen met de lachende gezichtjes erbij maakte mijn dag. Dit is dan ook de reden waarom ik zo graag terug wil , genieten van de kleine dingen en even niet nadenken over geld of (school)cijfers.

Wennen
Misschien moet ik nog steeds aan Nederland wennen. Ik zou willen dat de mensen hier net zoals de Kenianen zouden zijn. Kenianen zijn erg open en genieten van veel dingen, nee niet iedereen natuurlijk maar wel veel. Natuurlijk snap ik dat dit in Nederland niet kan, maar ik zou zo graag willen dat iedereen wat meer kon genieten van de kleine dingen. Ergeren is dan ook een woord geworden waar ik het soms lastig mee heb, dit komt gewoon omdat ik nou eenmaal meer gezien heb dan dat andere mensen van mijn leeftijd hebben. Soms vind ik het lastig als ik mensen weer eens hoor zeuren over eigenlijk helemaal niks, dan denk ik al snel ‘ze zouden eens moeten beseffen wat ze eigenlijk wel hebben’. 

Gelukkig weet ik me er wel overheen te zetten en snap ik dat het hier nou eenmaal anders is. Ik kan en mag dan ook genieten ondanks dat ik dat soms nog zo oneerlijk in deze wereld vind.

Ik ben dan ook flink veranderd, waar ik normaal niet blij mee was, daar kan ik nu gewoon van genieten. Ik ben blij dat ik elke dag een boterham heb met zelfs beleg. Ik ben blij dat ik naar school kan om zo een toekomst te hebben. Ik ben blij dat door alle onderzoeken ik weet wat ik heb en het (bijna) altijd geaccepteerd wordt, in ontwikkelingslanden had ik geen kans gehad.

Nu zeg ik niet dat ik nooit meer zeur, nee ik ben er zelfs heel goed in. Het gaat erom zo snel mogelijk te beseffen dat ik het goed heb en het allemaal erger had kunnen zijn. Ik hoop dan ook dat iedereen het nieuwe jaar kan beleven met veel geluk, liefde en gezondheid. Ik ga er in ieder geval een jaar met vooral genieten en veel leren van maken!

"Geluk is niet krijgen waar je zo naar verlangde, geluk is waarderen wat je hebt."