Stichting Onzichtbaar Ziek
 

In de clinch met de WMO

Hallo lezers! Ik zal mij nogmaals voorstellen, ik heet Maarten en woon in een psychiatrisch ziekenhuis. Ik heb pech gehad en daardoor ccPTSS (complexe chronische posttraumatische stress syndroom) opgelopen. Dit door vroegkinderlijk trauma wat tot na mijn 18de door is gegaan.

Vroegkinderlijk trauma begint voor het achtste levensjaar en kan daarna door gaan zoals bij mij. Dus nu woon ik na vele pogingen zelfstandig te wonen na een jeugd van internaten en psychiatrische inrichtingen, in een psychiatrisch ziekenhuis.

Ik heb echt een prachtig tweekamer appartement midden in het bos en woon op één hoog met Frans balkon. Ik woon hier prima. En toch… ik ga ergens in de eerste drie maanden van het nieuwe jaar klinische therapie volgen in Zuid-Holland. Bij een gespecialiseerd centrum. Ik zie daar erg naar uit maar ook erg tegen op. Het is een groep met negen anderen en ik heb er een eigen kamer, douche en toilet. Maar die verhalen komen nog.

Wel nu, wat is er deze week gebeurd? Vooral lig ik in de clinch met de WMO. Ik heb een aanvraag voor vergoeding van een ccPTSS assistentie-hond gedaan. Ze hebben nu een afwijzing gestuurd waarin gezegd wordt dat de hond een therapeutische functie heeft. Wel, eigenlijk klopt dat niet en heeft een assistentie-hond voor PTSS’ers vooral een maatschappelijke functie.

Dus ik heb de honden opleiding gebeld. Wat moet ik doen? Ze zei  “Geen paniek Maarten, ik geef je het mailadres van iemand van onze organisatie die je mogelijk verder kan helpen “.

Dus ik weer het hele verhaal ingetypt en op verzenden gedrukt. Nu kreeg ik een mail terug met een naam en adres van een advocate, gespecialiseerd in WMO recht. Dus ik opnieuw mijn verhaal getypt en op verzenden gedrukt. Zelfde dag een bericht terug. Kunnen we maandag een bel afspraak maken!

Maandag om drie uur zat ik dus gespannen bij de telefoon. Ze belde stipt om drie uur. Daar houd ik van
, dacht ik gelijk. Een poosje met haar gesproken. Ze zei  “Hier kan ik wel wat mee maar, er loopt nu een zaak van een man, daar is door de rechter tegen gezegd dat de hond als medicijn gezien moet worden en WMO vergoed geen medicijnen. Nu is deze man in hoger beroep gegaan en eerdaags komt deze zaak voor. Als daar wordt gezegd dat de hond een vervanging is van een mens, dan is dat goed nieuws. Van een hulpverlener heb ik ook mijn zaak gewonnen. Anders kan het nog wel eens zeer moeilijk worden.

Nu heb ik gelukkig meer ijzers in het vuur, want ik heb ook een stichting die vanuit fondsen hulphonden vergoed benaderd. Dat betreft ook assistentiehonden die niet vergoed worden door zorgverzekeraars. Al drie jaar geleden schat ik heb ik een aanvraag ingediend.

Dus nu heb ik hen een mailtje gestuurd. Ze hebben het niet helemaal begrepen want ze denken dat ik nu een nieuwe aanvraag doe. Dat is dus niet zo. Dus ik heb ze zojuist weer een mailtje gestuurd met de duidelijke vraag:   “Dit is mijn naam, dit was toen mijn adres en mijn BSN-nummer en hoe lang duurt het nog? Plus ik kan zelf eventueel ook 8000 van de 18000 tot 22500 euro betalen.Voor en heel leven training en ondersteuning van een hond. Vanaf pup tot hondenpensioen.

De stichting waar ik de lessen ga volgen en mijn curator hebben voor mij een labrador retriever uitgekozen als het juiste ras gekozen. De dame van de hondenopleiding zei:   “Voor zo een goedige zachtaardige lieve jongen moet je een dito hond hebben. De hond moet op de baas lijken “. Dat vond ik wel een groot compliment. Door de hond zal ik over een aantal jaar een opleiding kunnen doen en weer zelfstandig kunnen wonen. Dan kan ik de Wajong eindelijk vaarwel zeggen. Maar dan moet ik eerst nog een lange weg afleggen.

Eens in de twee weken houd ik jullie hier op de hoogte van mijn hoogte- en dieptepunten. Ik romantiseer niet, maar zwak ook niets af. Ik noem geen namen of plaatsen. Ik schrijf over mijzelf en niet over anderen. Maar ook over groepsprocessen zonder individuen bekend te maken of voor schut te zetten. Dus wees vooral niet bang als je denkt dat het over jou gaat. Het zijn vrij algemene verhalen over anderen of de groep en kan over ieder psychiatrisch ziekenhuis gaan.

Goede week gewenst zonder pijn en verdriet maar met blije dingen of dan minstens blije gedachten. Geluk en gezondheid.

.