Stichting die op een positieve manier streeft naar meer begrip/kennis rondom ziektes en beperkingen

Mijn pijn, mijn strijd

Door Fiona

Een hele donkere kant van depressief zijn, is bijna onzichtbaar voor de wereld. Een kant die huisvest in schaamte, in schuldgevoel. Een kant zonder bestaansrecht. Een bestaan waar velen geen weet van hebben, wellicht een kant die jij bewust niet wilt zien. Je wilt niet geconfronteerd worden met mijn pijn, met een emotie die bij jou hiermee gaat stromen.


Ik heb mijn leven heel vaak ten einde gewenst! Kruipend over de grond van pure onmacht, het kwijl liep uit mijn mond! Alsof je ziel opgesloten zit in een menselijke bestaan, een te klein lichaam om in te wonen.

Je dagen leven zonder hoop is zwaar. Met pure wilskracht sleep ik mijzelf vooruit. In je hoofd klinken de woorden: Ik ben zo ontzettend moe!Ik voer continu een strijd, in mijzelf en naar buiten toe. Een mens is gemaakt om zichzelf te redden, ook van de dood. Een suïcidale gedachte is niet zomaar gemaakt. Een ziel kiest altijd voor het leven. Vandaar die strijd continu in mijn hoofd.

Ik ben een ontzettende strijder, niemand kan mijn leven aan. Jouw pad is ook niet voor mij gemaakt. Het is een vreemde gewaarwording dat deze kant onzichtbaar blijft, is gebleven. Ben ik minder waard, omdat ik soms nadenk over de dood?Om een keuze te maken voor mijzelf!

Een depressie ervaren is hard werken. Naar buiten toe lachen, terwijl je eigenlijk wil verdwijnen. Je mond beweegt en formuleert mooie woorden, terwijl je ogen leven zonder glans. Ik heb begrip voor jou. Hoe kan jij weten hoe ik mijzelf voel, als je dit nooit zelf hebt ervaren. Hoe leg je kleuren uit aan iemand die blind is. Zo vaak heb ik gedacht, nu is mijn einde gekomen. De brieven geschreven. En waar ligt dan toch de grens om te blijven.

Ik wil de wereld laten zien, wat depressief zijn met je doet. Hoe zwaar ik deze ziekte vind. Mijn schaamte voorbij, laat ik zien wie ik ben! Ik hoop dat ik op een dag vrede vind met de demonen, die mij bevechten in mijn kop. Lang heb ik getwijfeld of ik jou dit moet laten zien. Wie ik ben, wanneer mijn ziel gebroken is. Er zijn tijden dat ik bevangen ben in het donkere gebied van depressief zijn. Een tijd van alleen maar pijn en zonder hoop.

Wees niet bang, voor nu kies ik voor het leven. Het licht is alleen maar zichtbaar in het donker, hoe tegenstrijdig ik mijn ziekte ook vind. Deze dag was een dieptepunt, maar niet minder waard om te vertellen.

*Persoonlijke noot: Dit cadeau (foto) heb ik ontvangen van lieve mensen, een verjaardagscadeau. Met dit gebaar laat ik zien dat ik kies voor het leven. Een kreet van een vechtster.

Leuk vinden


Tweet