Stichting Onzichtbaar Ziek
Stichting die op een positieve manier streeft naar meer begrip/kennis rondom ziektes en beperkingen

Van Thyrax naar Levothyroxine!

door Chantal

In 2016 begon het hele Thyrax
-drama. De berichten kwamen naar buiten dat er een tekort dreigde te komen aan diverse Thyrax tabletten. De paniek sloeg mij om het hart. Ooit eerder was ik overgestapt van de Thyrax naar Euthyrox. Dit omdat Euthyrox beter af te stellen was volgens mijn huisarts. Wat een drama was dat. Binnen no time had ik mijn angst en paniekaanvallen terug en leek het alsof ik weer helemaal terug bij af was. Nadat ik dit gemeld had bij mijn huisarts zei ze dat ik meteen mocht stoppen en terug naar de Thyrax kon gaan.  

Ik zag er dus als een berg tegenop om deze overstap opnieuw te gaan maken want nu was de keuze er niet meer om terug te gaan naar de Thyrax. Ik heb gehamsterd als een malle om zoveel mogelijk Thyrax bij elkaar te sprokkelen zodat ik de overstap niet hoefde te maken.  

Ze hadden immers beloofd dat het tweede kwartaal van 2017 alle sterktes weer leverbaar waren. Het ging me aan het hart te lezen dat er zoveel mensen gedupeerd waren en dat er ook zoveel mensen weer last hadden van de bijwerkingen door de overstap. Blij en opgelucht dat ik deze overstap niet hoefde te gaan maken, liet ik de berichten een beetje aan me voorbij gaan.  

En toen kwam daar het horrorbericht. Ook het tweede kwartaal van 2017 zou Thyrax niet geleverd worden, het zou het tweede deel van het jaar 2017 worden. Ik kon wel huilen. Dat deed ik dan ook. Dit betekende dat ik hoe dan ook over moest gaan stappen. Ik zag het weekendje weg met mijn vriendinnen al in duigen vallen en haatte het idee dat de paniek en angstaanvallen weer orde van de dag zouden worden.  

Evalueren
Toch besloot ik eens even rustig de situatie te gaan evalueren. In principe kon ik tot mei 2017 doorgaan met het slikken van mijn medicijnen en dan overstappen. Het enige nare daaraan was dat we in juni dit jaar naar Boedapest gaan en dat de kans groot was dat ik dan niet goed was ingesteld en ik nog kampte met eventuele bijwerkingen.  

Optie twee was dat ik nu ging overstappen terwijl ik nog onder begeleiding was van mijn psycholoog via mijn revalidatietraject. Na veel wikken en weken, veel tranen en veel bedenkingen besloot ik dan toch maar om me aan de overstap te wagen.  

Ik maakte een afspraak met mijn huisarts. Ik legde haar het hele verhaal uit en ook dat ik mijn angsten had om over te stappen. Ze begreep het maar zei ook dat het haar het beste leek om het juist nu te doen terwijl ik zo'n geweldig team als vangnet had. De vervangende medicatie werd voorgeschreven en ik kreeg het al warm toen ik aan het idee dacht dat ik die eerste tablet moest gaan nemen.  

Eenmaal aangekomen bij de apotheek bleek dat ik Levothyroxine kreeg in plaats van Euthyrox. Eerst raakte ik daar nog meer van in paniek maar even later dacht ik dat dit misschien wel goed was. Met Euthyrox had ik al eerder een negatieve associatie, maar Levothyroxine was compleet nieuw voor mij dus misschien kon ik hier ook iets nuchterder mee beginnen.  

Ik vertelde mijn psycholoog dat ik die maandag wilde beginnen met de nieuwe medicijnen maar dat ik nu al wist dat ik die huilend ging innemen. Ze vertelde me dat wanneer je bij voorbaat al denkt dat het mis gaat, het vaak ook echt mis gaat. Je kan zulke dingen dus beter positief benaderen. We besloten een lijstje te maken met punten waarom de overstap ook wél goed zou kunnen gaan. Dit lijstje hing ik boven mijn bed en die maandag nam ik dan mijn eerste tabletje Levothyroxine. Ik probeerde me niet teveel te focussen op wat ik voelde (of dacht te voelen) en probeerde het zo druk mogelijk te hebben zodat ik niet constant zat te denken aan wat er met mijn lijf gebeurde.  

Best oké
Een enkel
e keer ervoer ik wel wat neerslachtigheid en was ik bang dat dit het begin was van de bijwerkingen. Maar gaandeweg merkte ik dat het eigenlijk best oké ging! Maar zoals zo vaak was ome Google ook een constante factor van zoekopdrachten. Ik zocht op tot wanneer je nog bijwerkingen zou kunnen krijgen enzovoorts. Maar de dagen werken weken en er gebeurde eigenlijk vrij weinig. Wel was ik super moe en had ik in het begin heel erg veel hoofdpijn, maar over het algemeen ging het goed. Ik durfde dit niet uit te spreken maar begon er met de dag toch een beetje meer vertrouwen in te krijgen dat het ook wel eens zo zou kunnen zijn dat het inderdaad goed ging!  

Tot mijn grote schrik las ik vorige week dat de Teva Levothyroxine ook leveringsproblemen had! Dat kan toch niet waar zijn! Hoe kan het dat er zo met dit medicijn omgegaan wordt alsof het een aspirientje is die we eventueel ook wel ergens anders kunnen halen? Gelukkig heb ik inmiddels wel vernomen dat dit op zeer korte termijn opgelost gaat worden dus laten we daar dan maar op hopen.

Inmiddels is mijn overstap 6 weken geleden en ben ik vandaag bloed gaan prikken. Morgen krijg ik de uitslag van mijn waardes en ik hoop dat alles goed is en ik niet weer met een beetje meer of een beetje minder hoef te gaan stoeien. Als mijn schildklierwaardes inderdaad goed zijn dan is het me allemaal reuze meegevallen.

Ik hoop dat wanneer er mensen zijn die wel nog moeten overstappen, zij een beetje meer vertrouwen krijgen door mijn verhaal. Want als je gaat Googelen (en helaas doen we dat allemaal) lees je vooral heel veel negatieve verhalen. Maar het kan dus ook anders!